دنیای 2 نفره

خــیـلـی وقــته بغــــض گلـومـوگــرفـتهخـیلـی سخـتـه کــه بـعـدازرفــتـنش هــنـوزم بـآتـمآم وجوددوســش دآشته بـآشی اماوقتــی کــسی مــیــآد دلــدآریــت بــده... بـهـش مــیــگیفــرآمــوشــش کــردم مـیگــی دیـگــه برآم مهــم نـیســت!!! تــو ایــن لـحــظـه بــزرگــتـریــن ســوتــی ایــنه کــه بــغـضــت بـشـکـنــه و زآرزآر گــریـه کــنـی اون وقــتـه کـه هــمـه مــی فــهــمـنهــنــوزم تــمــوم دنــیـآتــه ...

امشب گلویم آنقدر بغض داردکـــــــــه مجالی برای نفس کشیدن ندارم .امشبنفس کشیدن را بی دلیل میدانماصلاحوصله ام به نفس کشیدن هم نمیکشدچه برسد به نوشتن مشتی سکوت...یـک خـسـته بـغــض کـردهطاقت این بغض قدیمی را ندارم...چقدر دلم هوای تو را کردهگلویم میسوزد بــرایفریــادی که هر گز از گلویــم رخــت بر نبــست ... ...